Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Τι "παίζει", τώρα, για Ελλάδα

Στο ρευστό τοπίο, που συνθέτουν οι πολλαπλές ανοικτές μεταβλητές και οι ελάχιστες σταθερές, για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, συναντάται σήμερα στις Βρυξέλλες, με τους κ. κ. Γιούγκερ και Ρομπάι, ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου.





Υπό το παραπάνω πρίσμα οι σημερινές επαφές του πρωθυπουργού βρίσκονται εκτός πεδιάς. Μακρυά, δηλαδή, από εκεί που ράβεται το «κουστούμι» για το πώς θα ενισχυθούν οι τράπεζες, «φόδρα» του οποίου αποτελεί το νέο σχέδιο για τη μείωση του ελληνικού χρέους.



Χαρακτηριστικό είναι ότι χθες ο πρόεδρος του Eurogroup ζήτησε να βάλουν και οι χώρες-μέλη της Ένωσης το χέρι στην τσέπη και να χρηματοδοτήσουν το νέο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα, εξέλιξη την οποία έχει απορρίψει κατηγορηματικά η Γερμανία, θέτοντας ως απαράβατο όρο το επιπλέον κόστος να αναληφθεί αποκλειστικά από τους ιδιώτες.

Μοιάζει οξύμωρο αλλά το ίδιο φαίνεται να έχει αποδεχθεί και η ελληνική κυβέρνηση. Μπορεί, χθες, για πρώτη φορά επίσημα ο πρωθυπουργός να παραδέχθηκε στη διάρκεια του υπουργικού συμβουλίου, ότι βρίσκεται σε εξέλιξη συζήτηση για τη μείωση του χρέους, αλλά ο Αντιπρόεδρος έχει ήδη περιγράψει και τις προτεραιότητες της Αθήνας.


Σύμφωνα με τον κ. Βενιζέλο, από το PSI plus, την τροποποίηση δηλαδή του προγράμματος συμμετοχής των ιδιωτών στην αναδιάρθρωση του χρέους, πρέπει να βγει ωφελημένη η Ελλάδα και ο θεσμός των τραπεζών, όχι κατ ανάγκη οι μέτοχοί τους.


Το πόσο θα κουρευτεί το ελληνικό χρέος και αν αυτό θα γίνει εντός PSI αποτελεί προς το παρόν terra incognita. Όχι τόσο γιατί δεν είναι εμφανές ότι το ελληνικό χρέος χρειάζεται βαθύ haircut για να καταστεί βιώσιμο, αλλά γιατί ζητείται χρεοκοπία χωρίς … default, όπως έχει ήδη γράψει το Euro2day.


Καλό είναι δηλαδή να διατηρηθεί η οικειοθελής συμμετοχή των ιδιωτών στην αναδιάρθρωση του χρέους, ώστε να μην ενεργοποιηθεί πιστωτικό γεγονός. Υπό τις αντιδράσεις ακόμη και γερμανικών τραπεζών όσοι πλειοδοτούσαν, προ ημερών, για haircut 50% ή και 65% παραδέχονται ότι το πιθανότερο σενάριο είναι η λογιστική ζημιά για τις τράπεζες να κινηθεί μεταξύ 30% με 50%.


Με ελαφρές τροποποιήσεις στο PSI (επιμήκυνση κατά 40 έτη, χαμηλότερο κουπόνι και αύξηση του haircut σε κάποιες από τις 4 επιλογές) η λογιστική επίδραση για τις τράπεζες μπορεί να φθάσει στο 35%. Το παραπάνω σενάριο, σύμφωνα με πληροφορίες, κερδίζει μεν έδαφος, αλλά θεωρείται εξαιρετικά αβέβαιο αν πείσει τις αγορές για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.


Haircut 35% με παραλλαγή «Eureka»


Για το λόγο αυτό πιθανότατα θα συνοδευτεί, εφόσον προκριθεί, από συμπληρωματικά μέτρα. Μια λύση θα ήταν να αντικατασταθεί η ρευστότητα των 35 δισ. ευρώ που προβλέπεται να παράσχει η Ελλάδα στον EFSF με τιτλοποιήσεις μελλοντικών εσόδων από την αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας και υποδομών. Μια μικρή παραλλαγή, δηλαδή, του σχεδίου « Eureka».


Η Αθήνα δείχνει να “φλερτάρει” με τη Γαλλική πρόταση να υπάρξει απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τον EFSF χωρίς παρέμβαση των επιμέρους χωρών.


«Αν υπάρξει κούρεμα ομολόγων μεγαλύτερο του 21% και οι ελληνικές τράπεζες χρηματοδοτηθούν απευθείας από τον EFSF τότε το χρέος θα μειωθεί περαιτέρω κατά τουλάχιστον 30 δισ. ευρώ» αναφέρουν στελέχη του υπουργείου Οικονομικών. Η γαλλική επιθυμία “σκοντάφτει” στην άρνηση της Γερμανίας που σταθερά δηλώνει ότι η ενίσχυση των τραπεζών πρέπει να γίνει μέσω κυβερνήσεων και όχι απευθείας από τον EFSF.


Ο γαλλογερμανικός «χαρτοπόλεμος» την ώρα μάλιστα που όλος ο κόσμος αναμένει το κοινό τους σχέδιο έχει να κάνει με την ταμπακέρα. Βάσει της απόφασης της EBA να αποτιμηθεί το χαρτοφυλάκιο κρατικών ομολόγων που κατείχαν οι τράπεζες στις 30/9 σε τιμές αγοράς οι γαλλικές τράπεζες θα δουν τα κεφάλαιά τους να μειώνονται σημαντικά. Ακόμη περισσότερο οι ελληνικές.

Με δεδομένο δε ότι η EBA θα θέσει το ελάχιστο απαιτούμενο Core Tier I στο 7% με 9% όπως επιβεβαίωσε το Euro2day από εγχώριες τραπεζικές πηγές, ο πήχυς για τις ευρω-τράπεζες μπαίνει πολύ ψηλά. Στόχος να δοθεί μέσω της ανακεφαλαιοποίησης πειστική λύση στις αγορές. Και αυτό σημαίνει ότι πειστικό πρέπει να είναι και το κούρεμα του ελληνικού χρέους.


Το δεύτερο καυτό και αναπάντητο θέμα για την Ευρώπη είναι το αν και πώς θα καλύψει ο EFSF και τα κράτη με πρόβλημα χρέους και τις τράπεζες. Η τελευταία πρόταση προς την κατεύθυνση της μόχλευσης των κεφαλαίων του Προσωρινού Μηχανισμού ήταν αυτή της Allianz, η οποία όπως και οι προηγούμενες πέρασε ασχολίαστη από επίσημα χείλη.


«Εμείς ρυθμίζουμε το χρέος εσείς εξαλείφετε τα ελλείμματα»


Όποια λύση και αν επιλεγεί για την Ελλάδα, η κυβέρνηση γνωρίζει ήδη ότι θα κινείται στην λογική «η Ευρώπη ρυθμίζει το χρέος, εσείς αναλαμβάνετε την υποχρέωση να μην εμφανίσετε έλλειμμα».


Εξ ου και η εμμονή Βενιζέλου για επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος το 2012. Για το λόγο αυτό και παρέμεινε η εκκρεμότητα με την Τρόικα για το ύψος των πρόσθετων περικοπών δαπανών που πρέπει να λάβει η κυβέρνηση του χρόνου προκειμένου να αποδώσουν τη διετία 2013-14. Οι πρόσθετες περικοπές συναρτώνται από το ποιο θα είναι το κόστος της εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους τα επόμενα δύο χρόνια.


Το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους το 2012 θα ξεπεράσει, με τα σημερινά δεδομένα, τα 18 δισ. ευρώ έναντι 12 δισ. ευρώ φέτος. Και από το πόσο τελικά θα μειωθεί λόγω του οριστικού «κουρέματος» θα εξαρτηθούν τα περαιτέρω μέτρα περικοπής δαπανών.


Χαρακτηριστική είναι η δήλωση Βενιζέλου για τις συζητήσεις με την Τρόικα «Προχωρήσαμε πολύ και τις συζητήσεις για τα έτη 2013 και 2014 κι είναι προφανές ότι πρέπει το 2012 να κάνουμε μία ριζοσπαστική περικοπή δαπανών. Για να οριστικοποιήσουμε όμως την άσκηση αυτή πρέπει να ξέρουμε ένα κρίσιμο μέγεθος: ποιό θα είναι το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους τα επόμενα δύο χρόνια».


Μια ημέρα μετά το γενικόλογο σχέδιο Μπαρόζο, που αρκέστηκε στο να προσδιορίσει πέντε βασικούς άξονες, πάνω στους οποίους πρέπει να στηριχθεί η συνολική λύση έχει καταστεί, πλέον, σαφές ότι η πραγματική συζήτηση θα ξεκινήσει αφού κατατεθεί η κοινή πρόταση Γερμανίας και Γαλλίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: