Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Δεν μας έφταναν οι Οθωμανοί, πλάκωσαν τώρα και οι Σελτζούκοι!

Όλα τα είχαμε με τους γείτονες και ανανήψαντες Οθωμανούς, οι Σελτζούκοι μας έλειπαν. Δεν μας έφτανε λοιπόν που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως έθνος μία αυτοκρατορική φαντασίωση η οποία επανεμφανίζεται στη περιοχή μετά από έναν ακριβώς αιώνα λήθης, τώρα η κατάσταση στη γειτονική χώρα οδηγείται προς πιο… ψαγμένες καταστάσεις, αφού η κυβέρνηση στο πλαίσιο προφανώς της εμβάθυνσης της «οθωμανικότητας» αναδύει από τι λήθη των αιώνων (σ.σ. τουλάχιστον εφτά) και τη σελτζουκική ταυτότητα αφού προετοιμάζεται για τα τη δημιουργία του πρώτου «μουσείου σελτζουκικού πολιτισμού» στη Μικρά Ασία, το οποίο προβλέπεται να βρίσκεται στην Καισάρεια, της Καππαδοκίας.
Το μουσείο θα αναπαραστήσει τη καθημερινή ζωή και η τέχνη στο Σουλτανάτο των Σελτζούκων του Ρούμ (με το «Ρουμ» φυσικά να εννοείται πως ζούσαν στη γη των Ρωμαίων / Ρουμ, δηλαδή των Βυζαντινών). Σύμφωνα με τους υπευθύνους του σχεδίου οι Σελτζούκοι, «αποτελούν έναν πολύ σημαντικό πολιτισμό ο οποίος ξεκίνησε με την είσοδο των Τούρκων στην Μικρά Ασία», έτσι η Άγκυρα πρόκειται να έχει έτοιμο το συγκεκριμένο ίδρυμα το καλοκαίρι του 2013.
Τι να πρωτοπεί κανείς για τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία! Επιγραμματικά λοιπόν, ας επικεντρωθούμε στα παρακάτω σημεία:
Πρώτον, η όλη πρωτοβουλία δεν είναι τίποτα άλλο από τη προσπάθεια της νεοθωμανικής ελίτ να αναδείξει τους πρωτεργάτες της τουρκοποίησης της Μικράς Ασίας, και να προσπαθήσει να αποδείξει την πολιτισμική και πολιτική συνέχεια του συγκεκριμένου πολιτικού μορφώματος το οποίο δημιουργήθηκε στην Μικρά Ασία μετά τη καταστροφική – ως προς τις πολιτικές της συνέπειες και όχι στρατιωτικές για τους Βυζαντινούς – μάχη του Ματζικέρτ το 1071 και σταθεροποιήθηκε από την ενέδρα και ήττα του αυτοκράτορα των Ρωμαίων Μανουήλ Κομνηνού στο Μυριοκέφαλο εκατό χρόνια αργότερα το 1176.
Δεύτερον, η περιοχή της Καισάρειας, δηλαδή της Καπαδοκίας, στην οποία πρόκειται να δημιουργηθεί το μουσείο είναι άκρως συμβολική αφού αποτέλεσε και το πρώτο σημαντικό πολιτικό, διοικητικό και κυρίως στρατιωτικό κέντρο το οποίο έπεσε στους Σελτζούκους κατά τη διαδικασία μόνιμης εγκατάστασής τους στη Μικρά Ασία. Η συγκεκριμένη περιοχή στην ουσία αποτελεί και την συνοριογραμμή του Μεσαιωνικού Ελληνισμού στη Μικρά Ασία, για το λόγο αυτό το Θέμα της Καπαδοκίας αποτελούσε για τους βυζαντινούς αν όχι το πιο σημαντικό, σίγουρα ένα από τα πλέον σημαντικά κέντρα άμυνας η πτώση του οποίου στην ουσία άνοιγε ολόκληρη την ελληνόφωνη και ορθόδοξη Μικρά Ασία στις ορέξεις των Ασιατών επιδρομέων.
Τρίτον, τα λεγόμενα των υπευθύνων περί της ανάπτυξης του σελτζουκικού πολιτισμού αμέσως μετά την είσοδό τους στην Μικρά Ασία, αποτελούν μία ακόμα τεράστια ιστορική ανακρίβεια η οποία σκοπό έχει να «καπηλευτεί» την σελτζουκική ιστορία από τους Τούρκους της Μικράς Ασίας. Ας ενημερώσουμε λοιπόν τους φίλους νεοθωμανούς και όψιμους… νεοσελτζούκους, πως οι Σελτζούκοι μέχρι να φτάσουν στην Μικρά Ασία από την Κεντρική Ασία, είχαν στην ουσία δημιουργήσει μία τεράστια αυτοκρατορία από τη περιοχή του σημερινού Ουζμπεκιστάν έως και τη συνοριογραμμή με το Βυζάντιο.
Με κέντρο τη Βαγδάτη ο πιστός Σουνίτης Σουλτάνος Αλπ Ασλάν κύριο στρατηγικό στόχο την επίθεση στους Σιίτες Φατιμίδες της Αιγύπτου, στην ουσία η μάχη του Ματζικέρτ στην αρχή θεωρήθηκε ως ένα ατυχές επεισόδιο με το κράτος των Ρωμαίων με τον αυτοκράτορα των οποίων Ρωμανό Διογένη ο Σελτζούκος σουλτάνος έκανε ειρήνη και στην ουσία δεσμεύτηκε η πολιτική κατάσταση στη περιοχή να γυρίσει στο καθεστώς προ της πολεμικής εμπλοκής. Αυτό συνέβη διότι ο Βυζαντινός στρατός δεν είχε διαλυθεί, ούτε είχε υποστεί κάποια πανωλεθρία στο πεδίο της μάχης και δεύτερον ο Σελτζούκος ηγέτης εξακολουθούσε να έχει ως πρώτο στόχο την επίθεση κατά των Φατιμιδών.
Η σταδιακή κατάληψη της Μικράς Ασίας από τους Σελτζούκους στην ουσία έλαβε χώρα σε μία περίοδο δέκα περίπου ετών (1071-1081) κατά τα οποία η Βυζαντινοί σπαράσσονταν από εμφύλιες διαμάχες (τι πρωτότυπο…) και ο θεματικός στρατός καθώς και οι ακριτικές μονάδες στην ουσία είχαν αποψιλωθεί από τη συνοριογραμμή, με αποτέλεσμα οι Σελτζούκοι πολύ σύντομα να βρουν την ευκαιρία να φτάσουν μέχρι τη Σμύρνη.
Η ύπαρξη λοιπόν των Σελτζούκων δεν σηματοδοτείται από την είσοδο στη Μικρά Ασία, όπως φαίνεται πως θα αρχίσουν να μας πουλάνε οι πασάδες της Άγκυρας, ούτε η κατάληψη της Μικράς Ασίας έγινε με τόσο ηρωικό τρόπο όπως διατείνονται.
Τέταρτον, προτείνουμε στους υπευθύνους της τηλεοπτικής μας ψυχαγωγίας να ζητήσουν από τους πασάδες της Άγκυρας, να γυρίσουν και μία σειρά για τον Αλπ Ασλάν και τη μάχη του Μάνζικερτ, όχι τίποτα άλλο γιατί σε λίγο θα μας τελειώσει ο Σουλεϊμάν και μετά τι θα κάνουμε χωρίς τον Οθωμανό μας. Δεν δικαιούνται να μας τον στερήσουνε!

Δεν υπάρχουν σχόλια: